Don't I look so pinay?

Tagalog mode ulit ako..

Sa 23 taon ng pamumuhay ko sa mundong ibabaw (yup sa ibabaw!), ni minsan di pumasok sa hinagap ko na ako ay hindi mukang pinay. Mula sa aking medyo may kalaparang ilong, aking di katangkarang height, di kaputian at kakinisang balat, basta over-all impact at audience impact pa, sure akong ako'y mukang pinay.

Pero sa mahigit isang taon kong paghuhukay ng langis sa disyerto ng Dubai, ilang ulit na akong napagkamalang ibang lahi, at minsan ng kapwa pinoy ko pa ha?

Eksena 1, Lokasyon: Office
May pumasok na pinay, naghahanap ng trabaho, inii-ingles ang beauty ko, e di sabi ko: "Ateng wala kaming vacancies." Nagulat ang kumare mo, marunong daw akong magtagalog, sabi ko na lang gaga pinay ako, kasi daw kala nya e Koreana.. Ganun?

Eksena 2, Lokasyon: Supermarket
Nasa isang asian section ako ng supermarket, naghahanap ako ng wasabe paste ng biglang may lumapit sa aking intisk at iniintsik ako, aba malay ko naman sa kanya.. e hindi pala marunong ng ingles kumare mo kaya, ngumiti na lang ako, sasabihin ko sana ching chang soo pancit bihon siomai canton.

Eksena 3, Lokasyon: Beach
Nagbibilad na mala-daing ang lola nyo (ako yun). Naka-two piece, naka-shades na retro na super fake (Cucci ang tatak wahaha), at nagbabasa ng libro. Isang tropa ng mga jologs, meaning mga limang lalaking naka-pahinante look (aka basketball jersey at shorts with matching reflector shades), medyo may kalakihan ang mga tiyan ang naka-spot sakin. Deadma ang sosyalerang bading pero na-overheard ang chismisan ng mga hip the lup (hiphop na amoy lupa).

Jologs 1: Pare? Tignan mo yung babae o.. Lapitan natin..
Jologs 2: Sira hindi ata pinay e. Pinay ba?
Jologs 1: Hindi koreana ata e.
Jologs 3: Hindi indonesian yan o malaysian
Jologs 2: Ayoko baka mamaya di pala pinay e.

Kasi naman pano iisipang pinay e madalang ang pinay na nagtwo-two piece, kaming mga nag-iinarte lang ang naggaganun sa bansang arabo, tapos nagbibilad pa e ang pinay takot sa araw at ayaw umiitim. Kaya ang daing na nagfe-feeling, nagpanggap na lang tulog.

Eksena 4, Lokasyon: Cafe Havana

Naghahapunan kami ng aking "bitter" half, tapos ang waiter na pinoy na nagseserve samin ay ingles ng ingles, deadma ako, kala ko ganun ang patakaran sa kanila e. Tinawag ko siya: "Kuya? Pakuha na po nung bill." Natameme ang lolo mo, sabay tanong kung pinoy kami, kasi daw ako mukang koreana tapos si schmuck naman mukang hapon. Kaloka!

Disclaimer: Hindi ako Chinese, Korean, Malaysian, Indonesian, Singaporean or Hapon. Ako ay Espanola! Si! Si! Me llamo Maria Graciela Carreon y Castro. Yo soy Andaluciano. Charing! Haha! Pangarap kong maging espanola, gusto kong tumira sa Mother Spain. Ay ang taray, pag pala nakatuluyan ko si schmuck super espanola-sounding ang pangalan ko.. Maria Graciela Segovia! Ang ganda! Parang nobility! Kung di man papampon na lang ko sa nanay nya para makuha ko yung apelyido nila, hehe.